Taflmenn

Kóngur

Drottning

Konungur er mikilvægasti en jafnframt veikasti taflmaðurinn. Hann getur hreyfst eitt reit í hvaða átt sem er. Ef hann lendir í skák og getur ekki flúið, er leikurinn tapaður (skák og mát). Í byrjun skákar var konungurinn öflugri, en til að auka jafnvægi leiksins var hann veiktur á miðöldum.

Drottning er öflugasti taflmaðurinn og getur hreyfst bæði lárétt, lóðrétt og á ská, eins marga reiti og mögulegt er. Áður en skákin þróaðist á 15. öld var hún mun veikari og hreyfðist aðeins eins og biskup. Reglubreytingarnar sem gerðu hana sterkari áttu sér líklega tengsl við aukna pólitíska vigt drottninga í Evrópu.

Hrókur

Biskup

Hrókur getur hreyfst lárétt og lóðrétt eins marga reiti og hægt er. Hann var upprunalega stríðsvagn í indverska leiknum chaturanga en þróaðist í kastala í evrópskri skák. Hrókering er sérstakur leikur sem tengist honum.

Biskup hreyfist á ská eins langt og mögulegt er. Í eldri skákútgáfum var hann veikari og stökk tvo reiti í einu, en á 15. öld var hann styrktur. Í sumum löndum var hann kallaður trúarleg nöfn eins og „biskup“ á ensku eða „lauf“ (elephant) í rússneskri skák.

Riddari

Peð

Riddari hreyfist í „L-laga“ formi, tvo reiti í eina átt og einn til hliðar, og er eina taflmanneskjan sem getur hoppað yfir aðra menn. Hann hefur verið til frá fyrstu útgáfu skákar og var upphaflega riddari eða hestur, sem endurspeglar hlutverk riddara á miðöldum.

Peð er veikasti en fjölmennasti taflmaðurinn. Það hreyfist aðeins fram en tekur á ská. Í fyrsta leik má það færa sig tvo reiti fram. Þegar peð nær enda borðsins getur það orðið að hvaða taflmanni sem er (oftast drottningu). Upprunalega var peðið einfaldur fótgönguliði en með þróun leiksins fékk það sérstaka eiginleika eins og framhjáhlaup (en passant) og umskipti í aðra menn.